De Wet Mulder – Een juridisch wangedrocht

11 Jan

 

Uit het Woordenboek Juridische Terminologie en Politiejargon:
“Wet Mulder. Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersvoorschriften, door juristen de lex Mulder gedoopt. Wet die een aantal verkeersovertredingen van het strafrecht naar het bestuursrecht overhevelde. De wet is genoemd naar mr.dr. Albert Mulder (1916-1995), secretaris-generaal van het Ministerie van Justitie en lid van de Raad van State.
Wie nu een Mulder-overtreding begaat krijgt een bestuurlijke boete. De Officier van Justitie (OvJ) geldt als bestuursorgaan en heeft het recht van parate executie. Wie niet betaalt zal hierdoor via een deurwaarder met executiemaatregelen worden geconfronteerd. Niet op tijd betalen kan er ook toe leiden dat de boete(s) hoger worden. Wie van mening is dat de boete onterecht is opgelegd, kan bezwaar aantekenen bij de OvJ. Wordt dit afgewezen, dan kan de burger naar de kantonrechter van de rechtbank stappen. Deze neemt echter de zaak pas in behandeling indien als zekerheid de boete voldaan is. Deze zekerheidsstelling is uitermate controversieel, aangezien on- en minvermogenden dit niet kunnen opbrengen. Mocht de burger door de OvJ of bij de kantonrechter in het gelijk gesteld worden krijgt hij de betaalde boete terug. Mocht hij in het ongelijk worden gesteld dan staat hoger beroep open bij het Gerechtshof te Leeuwarden.

Een ander zwak punt van de ontworpen procedure is de parate executie die bijvoorbeeld ook door de politie kan worden uitgevoerd. Een bestuurder die een boete niet betaald heeft kan daarvoor gesignaleerd worden in het opsporingsregister en de politie kan bij aantreffen van deze persoon het voertuig waar hij op dat moment in rijdt als zekerheid voor het betalen van de boete inbeslagnemen. Dit terwijl, in voorkomende gevallen, nog niet is komen vast te staan of een dergelijk boete rechtmatig opgelegd is geweest. De ontworpen procedure doet daarmee ernstig afbreuk aan bepaalde waarborgen van een goede procesorde, zoals de onschuld-presumptie en het gematigd inquisitoir karakter van het Nederlandse strafrecht. Formeel zou betoogd kunnen worden dat te dien aanzien het bestuursrecht op zogenaamde Mulder-overtredingen van toepassing is en niet het strafrecht, maar dit is evenzeer een oneigenlijke constructie als de fiscalisering van parkeerboetes.”

“Registercontrole van de Rijksdienst voor het wegverkeer (RDW). De RDW mag vanuit het kentekenregister de APK-vervaldatum controleren en de kentekenhouder zonder meer een beschikking (bekeuring) sturen als blijkt dat het kenteken niet geschorst is en de APK verlopen is. Het strafbare feit hoeft dus niet feitelijk te worden geconstateerd, bijvoorbeeld door middel van geflitst worden of politiecontrole.
Sinds de invoering van de Wet Mulder en de registercontrole van de RDW worden er jaarlijks klachten gedeponeerd bij de Nationale Ombudsman. Voor ongeveer 35 van deze klachten over boetes heeft de Nationale ombudsman de RDW in 2010 via interventie gevraagd om de zaken te beoordelen op hun schrijnendheid. In de gevallen die als schrijnend werden beoordeeld, heeft de RDW voor nog openstaande boetes correctieverzoeken ingediend bij het CJIB en/of de CVOM, en, indien relevant, de Belastingdienst benaderd. In een meerderheid van de gevallen bleek de RDW hiertoe bereid. In een aantal gevallen wees de RDW dit verzoek af, bijvoorbeeld als betrokkenen heel lang geen actie hadden ondernomen om een en ander recht te zetten ondanks berichtgeving van de RDW en men ook geen gebruik had gemaakt van de mogelijkheid om bezwaar en eventueel beroep in te stellen tegen de opgelegde boetes.”

Het wangedrocht: de juridische constructie van de Wet Mulder
Vóór 1989 vielen alle verkeersovertredingen onder het strafrecht. De Wet Mulder heeft de meest eenvoudige en veelvuldig voorkomende overtredingen, zoals te hard rijden, bumperkleven, door rood rijden, foutparkeren, verlopen APK, overgeheveld naar het bestuursrecht. De bestraffing van verkeersovertredingen valt zodoende niet langer onder de regels van het Wetboek van Strafrecht en -Strafvordering, maar onder die van de Awb (Algemene wet bestuursrecht), naast de WvW (Wegenverkeerswet) en het Reglement verkeersregels en verkeerstekens.
Ondanks de overheveling naar het bestuursrecht is de relatie met het strafrecht blijven bestaan. Wanneer de boete niet wordt betaald, kan de burger immers worden opgenomen in het opsporingsregister, kan de politie het voertuig in beslag nemen, kan het rijbewijs van de burger worden ingenomen en kan de burger worden gegijzeld. Hij wordt dan voor maximaal 7 dagen opgesloten.

Dit alles als dwangmiddel, en in bepaalde gevallen zonder dat in rechte is komen vast te staan of de sanctie rechtmatig is opgelegd. De politie als handhaver van het bestuursrecht, de penitentiaire inrichtingen als uitvoerder van het bestuursrecht. Er wordt ernstig afbreuk gedaan aan de waarborgen van een goede procesorde, en daarmee is de Nederlandse rechtsorde verworden tot die van een bananenrepubliek. Bestuursorganen kunnen immers in principe geen vrijheidsstraf opleggen. Voor de vorm noemen we de vrijheidsbeneming dan ook geen “hechtenis” maar “gijzeling”.
Alvorens de Wet Mulder werd ingevoerd hebben de juristen van het Ministerie van Justitie zich gebogen over de vraag of de wet strookt met de vereisten van het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVRM). Men kwam tot de conclusie dat dit wel het geval was. Er was immers hoger beroep mogelijk, en dus een tweede rechtsgang.
In de praktijk is deze tweede rechtsgang echter niet mogelijk voor on- en minvermogenden. Wanneer iemand ten onrechte een Muldersanctie opgelegd krijgt, kan hij daartegen slechts in beroep gaan wanneer er zekerheidsstelling heeft plaatsgevonden, dat wil zeggen dat het bedrag van de sanctie is betaald.

Afgezien van het feit dat niemand staat te springen om een boete te betalen voor een overtreding die men niet heeft begaan, zijn de meeste on- en minvermogenden financieel niet in staat om een boete te betalen. Hun budget laat dit niet toe. Sociale diensten weigeren om een lening te verstrekken die bedoeld is voor zekerheidsstelling. Kantonrechters verklaren vrijwel elk beroep niet-ontvankelijk wanneer aan de zekerheidsstelling niet is voldaan.
Uit diverse verslagen en rapporten blijkt dat er in Nederland sprake is van armoede en dat een deel van de bevolking al jaren onder de armoedegrens leeft. In de praktijk betekent dit dat voor een deel van de bevolking wegens geldgebrek geen tweede rechtsgang (beroep) mogelijk is, hetgeen in strijd is met het Europees Verdrag van de Rechten van de Mens (EVMR).

Het wangedrocht: de uitvoering van de Wet Mulder
De uitvoering van de Wet Mulder is uitbesteed aan het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB). Het CJIB beschikt over de bovengenoemde controversiële dwangmiddelen om betaling van de al dan niet terecht opgelegde sancties te bewerkstelligen. Het CJIB is verplicht de opgelegde boetes te innen, maar in de wetgeving wordt nergens vermeld dat dit niet op een nette of professionele manier kan gebeuren.
Het CJIB is dus een incassobureau van de overheid, maar faalt als zodanig omdat het niet beschikt over de incassomiddelen die de belastingdienst bijvoorbeeld wél heeft. Veel on- of minvermogenden hebben hoge schulden en als gevolg daarvan is er beslag gelegd op hun loon of uitkering. Een deel daarvan, de zogenaamde beslagvrije voet, doorgaans 90% van de minimum-uitkering, wordt vrijgelaten om van te leven. Wanneer de belastingdeurwaarder, het incassobureau van de belastingdienst, een vordering heeft op de belastingplichtige, kan hij zonder gerechtelijke uitspraak beslag leggen op het loon of de uitkering van de belastingplichtige. De vordering van derden, bijvoorbeeld banken, wordt dan opgeschort totdat de belastingdienst het volledige bedrag van de belastingschuld heeft geïncasseerd.

Het voordeel van deze wijze van incasseren is dat deze betaling het toch al lage budget van de on- of minvermogende die van de beslagvrije voet moet rondkomen niet extra aantast.
Omdat het CJIB niet over deze mogelijkheid tot incasseren beschikt moet de betaling van de boetes dus wél direct uit het besteedbare budget van de on- of minvermogende komen, en dat leidt doorgaans tot schrijnende problemen.
De Nationale Ombudsman heeft in 2010 een aantal klachten ontvangen over de uitvoering van de Wet Mulder. Voor ongeveer 35 van deze klachten over boetes heeft de Nationale ombudsman de RDW in 2010 via interventie gevraagd om de zaken te beoordelen op hun schrijnendheid. In de gevallen die als schrijnend werden beoordeeld, heeft de RDW voor nog openstaande boetes correctieverzoeken ingediend bij het CJIB en/of de CVOM, en, indien relevant, de Belastingdienst benaderd. In een meerderheid van de gevallen bleek de RDW hiertoe bereid.

Alhoewel het CJIB dit niet in zijn correspondentie vermeldt, blijkt er dus voor de burger een mogelijkheid te zijn om toch zijn recht te halen. De Nationale Ombudsman functioneert in bepaalde gevallen als mediator. Dat is mooi, maar er is geen sprake van rechtsgelijkheid. Het besluit van de Nationale Ombudsman om de RDW over individuele gevallen te benaderen en het besluit van de RDW om aan het verzoek van de Nationale Ombudsman te voldoen is immers volstrekt arbitrair. Men heeft geen recht op optreden van de Nationale Ombudsman en men heeft geen recht op een weloverwogen besluit van de RDW. Het is een gunst, en niet meer dan dat. De één krijgt het wel voor elkaar, de ander – in exact dezelfde omstandigheden – niet.

De rechtsongelijkheid komt ook voort uit het feit dat wettige maatregelen, zoals de hoogte van de beslagvrije voet of de minimum-uitkering, geen financiële ruimte laten voor betaling van een boete of zekerheidsstelling, waardoor on- of mindervermogenden minder toegang tot het rechtssysteem hebben dan anderen. De overheid lijkt er bovendien – zeer ten onrechte – van uit te gaan dat iedereen wel een familielid of buurman heeft bij wie men een relatief klein bedrag voor betaling van een boete of zekerheidsstelling zou kunnen lenen. In veel gevallen kan dat echter niet, of maakt men om persoonlijke redenen geen gebruik van deze mogelijkheid.

Jaap van der Wijk,
Januari 2012

UPDATE 12 december 2014:
Bron: De Dagelijkse Standaard.
“De rijdende rechter heeft het he-le-maal gehad met het Centraal Justitieel Incasso Bureau, oftewel het CJIB. De reden? Het CJIB maakt de levens kapot van normale, de wet respecterende burgers. Zij werken, ze doen hun best, maken dan even een foutje en voila: hun hele leven ligt overhoop. Ze krijgen boetes van duizenden euro’s en daar komen dan nog eens extra kosten bij van vele duizenden euro’s meer.

De reden, zoals de rijdende rechter zelf ook uitlegt, dat het CJIB zo ver gaat en ondanks waarschuwingen van rechters geen maatregelen neemt om extra, nutteloos leed te voorkomen? Er gaat een heleboel geld in om. De rechterlijke macht heeft het kabinet al verschillende keren gewaarschuwd dat het zo niet langer kan – dat hele volksmassa’s tussen wal en schip belanden en hun toekomst in rook zien opgaan door het wangedrag van het CJIB – maar het heeft allemaal geen enkel effect.

Het CJIB spekt de staatskas jaarlijks namelijk met maar liefst één miljard euro. Voor zo’n bedrag doen onze politici alles. Ja, het kapotmaken van onschuldige, hardwerkende Nederlanders incluis.

Het is een schande dat dit zo vaak, zo ontzettend erg uit de hand loopt. Het doel van boetes is niet om de staat te verrijken, maar om ongewenst bedrag te bestraffen (en hopelijk dus bij te sturen). Jammer genoeg werkt het al tijden niet meer zo in ons land: Den Haag ziet de activiteiten van het CJIB als een fantastische manier om bakken met geld te ‘verdienen’ om de eigen hobby’s mee te betalen; als de burger dan totaal de vernieling ingaat, het zij zo.”

.
.

UPDATE 19 januari 2015: Bekijk de uitzending van Radar 
http://www.radartv.nl/uitzending/archief/detail/aflevering/19-01-2015/opgepakt-door-openstaande-boete/

Advertenties

2 Reacties to “De Wet Mulder – Een juridisch wangedrocht”

  1. klokkenluiders2013klokje 13/07/2013 bij 10:51 #

    Goed om te lezen dat deze wet van geen kanten deugt! Een goede vriend van mij zit nu al drie weken gegijzeld vanwege deze wet Mulder. Hij heeft RDW, CJIB etc alles ingelicht en zit al sinds april 2011 zonder inkomsten. Hij had zijn auto die uitgebrand was opgeschort en papieren naar Veendam gestuurd maar men kan nergens dit terug vinden, Daarbij heeft hij vele boetes die onterecht waren wel voldaan, inmiddels voor duizenden euro’s omdat hij wilde voorkomen dat men hem zou gijzelen.
    Navraag nogmaals bij RDW schreef men hem dat de voertuig was overgeschreven, wat beslist niet kon omdat deze was uitgebrand en een week later kreeg hij weer een brief dat de voertuig afgeschreven was en dus men hem uit het systeem heeft gehaald.

    Politie kwam hem halen, vier/vijf man sterk! men zei hem dat het voor zeven dagen zou zijn maar een uur voordat hij dacht vrij te komen kwamen er weer zeven dagen overheen, en vervolgens een week later weer zeven dagen….. Nu hoopt hij dan toch as woensdag vrij te komen maar betwijfelt dit ten zeerste omdat de boetes enorm opgelopen zijn. Hij is daarbij hartpatient en moet eigenlijk voor een operatie, hij krijgt niet al zijn medicatie in PI.

    Ik vind dit niet mogen kunnen, dat men mensen opsluit, want voor de vorm lijkt Nederland zo’n mooie zorg- rechtstaat maar dat is maar voor de buitenwereld…. Het is een zootje in Nederland en ik ben er in ieder geval niet meer trots op om mij Nederlander te moeten noemen.
    Recht op eerste levensbehoefte, art 45 wordt niet toegepast en een uitkering wordt afgewezen, men moet zelf in bezwaar en/ of er moet een rechter aan te pas komen. Dan kan iemand aardig in de problemen raken als men een foutje maakt bij RDW of CJIB. Er is gelukkig een advocaat bezig met deze zaak maar ook hij stuit op veel muren omdat informatie ook hem onthouden wordt.

    Ook ik ontving vele boetes deze waren vanwege parkeren, ivm de invalideparkeerkaart die nog niet erop zat maar waar een arts- mee bezig was. Zij bleek de aanvraag helaas vergeten in te dienen maar had zoals ze mij altijd zei wel een afspraak met gemeente en politie… maar toch bleef men bleef dagelijks bekeuren op alleen deze auto. Dus gericht, want andere foutparkeerders liet men staan.terwijl men wist dat er altijd een parkeervergunning was geweest maar dat er een invalideparkeervergunning op zou komen. Door maanden vertraging en dagelijkse boetes waartegen ik en deze vriend ook bezwaren hebben ingediend stond ik plots op de telex. Een advocaat wist hiervan en wist ook dat er bezwaar was gemaakt met zelfs een bekentenis van deze arts die ook nog probeerde via een mail en haar uitleg dit recht te zetten. Maar men kon het bezwaar niet terugvinden. Toen de advocaat aandrong kon men ineens wel het bezwaar terugvinden en kreeg ik afgelopen mei 2013 een zitting waar ik mijn verhaal kon doen. De rechter liet me gaan maar deze zitting was voor een paar boetes, er volgen er nog meer voor de rest van de maanden dat er geen invalideparkeerkaart/ plaats geregeld was.

    Deze kaart konden we pas eind van dat jaar 2011 van het gemeentehuis ophalen….

    Dus men kan ook mij ‘ gijzelen’… en zou ik voor jaren vast komen te zitten….

    Ik voel me zo stom dat ik vertrouwen had in de arts destijds, zij was degene die mij bijstond na een scheiding en ze was mijn en van mijn goede vriend degene die als vriendin, psychiater en arts ons door een moeilijke tijd heen hielp maar oooh…. wat heeft deze vrouw dit verpest! Hebben haar febr 2012 aansprakelijk gesteld, en ze heeft vervolgens haar praktijk opgedoekt die ze had in Leeuwarden en ze had een koopwoning, wat ze daarmee gedaan heeft weet ik niet maar ik weet wel dat deze vrouw nu vrolijk verder werkt in Duitsland.

    Door al deze boetes destijds, was ik erg bang dat ik gegijzeld zou worden en durfde nog amper in mijn eigen huis te verblijven. Was dan ook vaak weg ( op de vlucht min of meer) en probeerde zo goed – en kwaad als het ging mijn bedrijfje leven in te blazen…. maar helaas. Dit is mislukt.

    Op dit moment is er iemand van mensenrechtenorganisatie en advocaat druk in de weer voor zowel mij als hem maar het is een harde strijd en hoop dat het snel stopt. Want dit is schenden van mensenrechten! Ook dat men hem niet zijn volledige medicijnen geeft terwijl hij een medisch paspoort mee heeft. En dat men dan een uur voor vrijlating hem weer voor zeven dagen vast houdt … hoe lang gaat men hiermee door?

    Echte criminelen staan zo weer op straat…. mensen met financiele moeilijkheden en wel willen maar niet kunnen wordt van vrijheid beroofd. De staat klaagt dat het gevangen zetten en houden zo enorm duur is… dan moet men eerst deze wet maar eens aanpassen!

    Klokje

  2. Sandra 12/06/2014 bij 09:40 #

    zitten in hetzelfde schuitje
    mens onterend.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: